بسم الله الرحمن الرحیم

 خداست آن ذات پاکی که آسمانها را چنان که می نگرید بی ستون برافراشت ، آنگاه بر عرش قرار گرفت و خورشید و ماه را مسخر اراده ی خود ساخت که هر کدام در وقت خاص خود به گردش درآیند ، امر عالم را منظم می سازد و آیات ( قدرت ) را با دلایلی مفصل بیان می دارد ، باشد که شما به ملاقات پروردگار خود یقین کنید.

سوره مبارکه رعد آیه 2

 

   

 

الهی، اندیشه‌ای تا به تو پردازم و عقلی تا در کار تو سازم.


.

.

.

.

.


الهی، همتی تاکاخ غرور ویران و آشیانه دل آباد سازم.

الهی، اراده‌ای که خویشتن نبینم و بصیرتی که تنها تو را بینم.

الهی، بینایی ده تا ره بشناسم و قدرتی تا آن ره بپیمایم.

الهی، عنایتی کن تا لطفت را درک و شعوری تا مهرت را فهم بنمایم.

الهی، خشوعی که مقبول درگاهت و خضوعی که معقول بندگانت.

الهی، توانی تا تعبد بتوانم و عزمی تا از راه نمانم.

الهی، سوزی که ساز دل بنوازم و آهی که مینای دل بگدازم.

الهی، اشکی تا زنگار دل شویم و قلبی که انجا تو را جویم.

الهی، دلی که بر عشق تو بنا نمایم و عشقی که تنور دل به آن بتابانم.

الهی، طاقتی که تحمل فراقت بتوانم و تابی که سودن سختی‌ها بنمایم .

الهی، جانی که در سودای تو بازم و سری تا در پای تو اندازم.

یاحبیب، یاحبیب، یاحبیب.